Soms,soms denk ik aan je. Maar minder vaak. Jammer soms,of zo af en toe melancholiek. Het geheugen is een fantastisch orgaan,het haalt alle scherpe pijnlijke kantjes eraf en laat alles versmelten tot bitterzoet. Fabriceert zelfs ter plekke een herrinering.

Het geheugen broodnodig. En laat dingen of mensen verdwijnen in een aangenaam zwart gat. Wakker geschud door bepaalde muziek,geur,drank,een trigger die doet ontwaken.

Het is alsof je jaren geleden gestorven bent en niets achter hebt gelaten.

Waarschijnlijk echter ben ik het zelf die jaren geleden gestorven is en niets achtergelaten heeft.